![]() |
|
|||||
| Opbouw | ||||||
|
Oliën en vetten hebben dezelfde scheikundige opbouw. Ze bestaan uit vetzuurketens: koolstofatomen met daaraan waterstofatomen en een zuurgroep. Iedere vetsoort heeft zijn eigen samenstelling. Soms bestaat er tussen twee koolstofatomen van een vetzuurketen een zogenaamde dubbele binding. We spreken dan van onverzadigd vet. Er kunnen ook twee of drie dubbele bindingen voorkomen (meervoudig onverzadigde vetzuren). Dierlijke vetten (melk, kaas, vlees) bestaan over het algemeen uit verzadigd vet, plantaardige vetten (olijfolie, zonnebloemolie) meestal uit onverzadigd vet. Een vetzuurketen met dubbele bindingen is flexibeler dan eentje met verzadigde vetzuren.
|
![]() Weinig tijd? Enkele snelle adviezen? Klik hier |
|||||
| Functie | ||||||
|
Een groot deel van het vet dat wij eten wordt in het lichaam gebruikt voor energie. Daarnaast worden vetzuren gebruikt als bouwstoffen (reparatie en vervanging van celmembranen o.a.) en ze worden gebruikt om hormoonachtige stoffen aan te maken die invloed hebben op de hormoonhuishouding, de bloeddruk, de cholesterolhuishouding, de afweer en de bloedstolling. Voor al deze functies is voortdurend aanvoer van nieuwe vetzuren noodzakelijk. Voor energiegebruik kan het lichaam zowel verzadigde als onverzadigde vetten gebruiken, voor de overige functies alleen maar onverzadigde vetten. De onverzadigde vetten zijn essentiële voedingsstoffen, d.w.z. dat het lichaam ze niet zelf kan aanmaken en dat we ze dus via de voeding moeten opnemen. De verzadigde vetten zijn niet essentieel; die kan het lichaam uit onverzadigde aanmaken. ('Eet minder vet' is dus niet een goede slogan. Deze zou moeten luiden: 'Eet minder verzadigd vet'.) Het lichaam gebruikt de onverzadigde vetten die wij eten niet zonder meer. Ze worden omgevormd tot langere vetketens met meer dubbele bindingen. Hiervoor zijn hulpstoffen zoals vitamines nodig.
|
||||||
| Drie soorten onverzadigde vetzuren | ||||||
|
Op basis van het aantal dubbele bindingen dat een onverzadigde vetzuurketen bevat, onderscheidt men drie soorten onverzadigde vetten:
|
||||||
| Oxidatie | ||||||
|
In de natuur bevinden de onverzadigde vetzuren zich meestal in het zaad, de vrucht of een ander onderdeel van de plant en ze worden daar beschermd tegen oxidatie m.n. door vitamine E. Als de olie uit het zaad of de vrucht geperst wordt, staat deze aan oxidatie bloot. Onverzadigde vetten oxideren heel gemakkelijk en worden dan ranzig (een dubbele binding is een aangrijpingsmogelijkheid voor een zuurstofmolecuul). Dat moet voorkomen worden. Koop daarom oliën altijd in kleine flesjes, bewaar ze op een donkere plaats en maak ze gauw op. Ook in het lichaam kunnen deze onverzadigde vetten natuurlijk oxideren. En dat is heel slecht. Geoxideerd cholesterol en andere vetten gaan als plaque aan je vaatwanden zitten. Je kunt dat voorkomen door met vitamine E te suppleren als je onverzadigde vetzuren gebruikt.
|
||||||
| Verhitting | ||||||
|
Als onverzadigde vetten verhit worden, ontstaan transvetzuren die waarschijnlijk heel slecht voor de gezondheid zijn. Veel margarines (m.n. dieetmargarines) bevatten transvetzuren. Deze kunnen niet meer gebruikt worden voor de opbouw van de celmembranen en voor de vervaardiging van de hormoonachtige stoffen. Verhit daarom nooit meervoudig onverzadigde vetzuren (zonnebloemolie, saffloerolie, notenolie e.d.). Olijfolie, dat slechts 1 dubbele binding bevat, mag wel (matig) verhit worden. Gebruik voor bakken en braden liefst roomboter of kokosvet, die geheel verzadigd zijn en waarbij bij verhitting geen transvetten ontstaan.
|
||||||
| Adviezen | ||||||
|
|
||||||
|
|
||||||
|
Uiteraard zijn de hier vermelde adviezen van algemene aard. Klik hier voor praktische informatie over persoonlijke voedingsadviezen. |
||||||
|
|
||||||
|
Over deze website | Over de therapeute | Een afspraak maken... |
||||||
![]() |
||||||